.png)
Με τα μάτια καρφωμένα στη θάλασσα, επιτηρούν τους λουόμενους και είναι έτοιμοι να επέμβουν ανά πάσα στιγμή. «Είναι ένα επάγγελμα με πολύ αυξημένη ζήτηση. Χρειάζεται μεγάλη υπευθυνότητα» λένε...
Καλοκαίρι, θάλασσα, ανεμελιά... Μια ανεμελιά που σε ορισμένες περιπτώσεις μπορεί να στοιχίσει ακριβά. Τα ατυχήματα μέσα στη θάλασσα κάποτε έχουν τραγικές συνέπειες, καθώς οι πνιγμοί λουομένων δεν είναι σπάνιο φαινόμενο αναδεικνύοντας συχνά τους ναυαγοσώστες στους... αγίους των ελληνικών ακτών.
Ναυαγοσώστες δεν διαθέτουν βέβαια όλες οι παραλίες, ωστόσο σύμφωνα με τη νομοθεσία, που ρυθμίζεται από το Προεδρικό Διάταγμα 23/2000, επιβάλλεται η απασχόλησή τους σε «λουτρικές εγκαταστάσεις» που έχουν χαρακτηριστεί από την αρμόδια τριμελή επιτροπή ως «πολυσύχναστες». Οι παραλίες αυτές μπορεί να είναι δύο κατηγοριών.
Είτε οργανωμένες πλαζ για την είσοδο, στις οποίες απαιτείται η καταβολή εισιτηρίου, είτε «ανοιχτές» παραλίες, στις οποίες εκμισθώνονται στους λουόμενους ξαπλώστρες, ομπρέλες ή άλλα «θαλάσσια μέσα αναψυχής» από επιχειρηματία ή άλλο φορέα ακόμα και αν δεν υπάρχει αντίτιμο για την είσοδο στην παραλία. Παρ' όλα αυτά δεν θεωρούνται πολυσύχναστες όλες οι παραλίες της δεύτερης κατηγορίας και κατά συνέπεια δεν έχουν όλες ναυαγοσώστη. Σύμφωνα με την κ. Βάνια Βήχου, διευθύντρια της Πανελλήνιας Σχολής Ναυαγοσωστικής, τουλάχιστον στην Αττική, όλες οι παραλίες που κατά τον νόμο οφείλουν να έχουν ναυαγοσώστη, έχουν πράγματι.
Ωστόσο η εικόνα δεν είναι η ίδια για την περιφέρεια, καθώς, όπως λέει η ίδια, πολύ συχνά οι δήμοι καθυστερούν να προκηρύξουν τις θέσεις ναυαγοσώστη με αποτέλεσμα να προσλαμβάνονται τελικά τον Ιούλιο, ενώ ο νόμος ορίζει την απασχόλησή τους για την περίοδο από 1ης Ιουνίου έως και 31η Αυγούστου.
«Θα έπρεπε και οι δήμοι να κάνουν τις προκηρύξεις πιο γρήγορα και οι εξετάσεις για τη χορήγηση άδειας στους ναυαγοσώστες που διεξάγονται από το λιμεναρχείο 3 - 4 φορές τον χρόνο, να γίνονται συχνότερα ώστε να μπορεί να βγει ο κόσμος στη δουλειά. Στην πραγματικότητα πρόκειται για ένα επάγγελμα με πάρα πολύ αυξημένη ζήτηση», λέει η κ. Βήχου, ενώ σημειώνει ότι ενώ το θεσμικό πλαίσιο είναι ξεκάθαρο σε ό,τι αφορά τη θάλασσα, είναι ομιχλώδες σχετικά με τις πισίνες: «Οι επιχειρηματίες που διατηρούν πισίνα, δεν υποχρεώνονται να απασχολούν ναυαγοσώστη, ενώ συνήθως το θέμα αναμοχλεύεται, αφού υπάρξει κάποιο περιστατικό πνιγμού».
Τι λένε οι επαγγελματίες
Η εκπαίδευση, οι διασώσεις και τα προβλήματα
Για να γίνει κανείς ναυαγοσώστης, θα πρέπει να εκπαιδευτεί κατάλληλα σε κάποια από τις ιδιωτικές σχολές που λειτουργούν στην Ελλάδα και στη συνέχεια να περάσει τις εξετάσεις του λιμεναρχείου, προκειμένου να πάρει τη σχετική άδεια.
Μολονότι η συγκεκριμένη δουλειά παρουσιάζει το μειονέκτημα ότι είναι εκ των πραγμάτων εποχική -με δεδομένο και το ότι η απορρόφηση ναυαγοσωστών σε πισίνες δεν είναι νομικά επιβεβλημένη-, όπως λένε οι άνθρωποι που απασχολούνται στη ναυαγοσωστική, πρόκειται για μια ειδικότητα που δεν έχει κορεστεί.
Εχω δουλειά κάθε καλοκαίρι και επιλέγω εγώ πού θα πάω. Πέρυσι ήμουν στη Ρόδο, φέτος εδώ», λέει η Νομική Κουτσουμπάρη, ναυαγοσώστρια στην ανοιχτή παραλία στο Μικρό Καβούρι. «Η αμοιβή κυμαίνεται από 900 - 1.200 ευρώ τον μήνα. Το πρόβλημα είναι ωστόσο ότι επειδή είναι λίγος ο χρόνος της απασχόλησης, δεν προλαβαίνουμε καν να συμπληρώσουμε τα ένσημα που χρειάζονται για να μπούμε στο Ταμείο Ανεργίας. Είναι ένα καλό χαρτζιλίκι», συμπληρώνει η Νομική, η οποία μόλις ολοκλήρωσε τις μεταπτυχιακές τις σπουδές και δεν έχει άλλη απασχόληση κατά τη διάρκεια του χειμώνα.
Στη ναυαγοσωστική οδηγήθηκε μέσα από την ενασχόλησή της με την κολύμβηση, όπως συνέβη και με τον Γιάννη Αβραμίδη, ναυαγοσώστη στην οργανωμένη πλαζ της Βάρκιζας, ο οποίος τη χειμερινή σεζόν εργάζεται ως προπονητής σε κολυμβητήριο. «Μολονότι είμαι 11 χρόνια κολυμβητής, παλιότερα δεν καταλάβαινα το νόημα και τη σημασία της δουλειάς του ναυαγοσώστη, ώσπου ξεκίνησα να την κάνω. Αισθάνεσαι πολύ υπεύθυνος, όταν κάνεις αυτή τη δουλειά», λέει ο Γιάννης και συμπληρώνει: «Πρέπει να είσαι διαρκώς σε εγρήγορση. Μπορεί να συμβεί κάποιο περιστατικό δύο φορές σε όλη τη σεζόν, αλλά εσύ πρέπει να είσαι έτοιμος να το αντιμετωπίσεις 90 μέρες».
Ο ίδιος υπογραμμίζει ότι ο ναυαγοσώστης δεν προσφέρει τις υπηρεσίες του μόνο σε περίπτωση κινδύνου από πνιγμό, αλλά και σε... ατυχήματα της στεριάς, όπως τα τσιμπήματα εντόμων, χτυπήματα κ.ά.
Τόσο ο Γιάννης, όσο και η Νομική είναι ιδιαίτερα ευαισθητοποιημένοι στα μικρά παιδιά και τονίζουν ότι επιβάλλεται επισταμένη παρακολούθηση από τους γονείς τους.
Τα 7 βασικά στάδια των πρώτων βοηθειών
Η Νομική Κουτσουμπάρη παρουσιάζει τα επτά βασικά στάδια των πρώτων βοηθειών που παρέχει σε άνθρωπο που κινδύνευσε να πνιγεί στη θάλασσα, σύμφωνα με το ισχύον πρωτόκολλο (αναλυτικότερες οδηγίες μπορεί κανείς να βρει στην ιστοσελίδα www.pashna.gr).
Ασφάλεια χώρου
1 «Ασφάλεια χώρου» ή «ασφάλεια σκηνής». Η ναυαγοσώστης ελέγχει αν το σημείο, στο οποίο ξαπλώνει τον «πνιγόμενο», είναι ασφαλές. Για παράδειγμα να μην τον χτυπάει το κύμα, να μην υπάρχουν βράχια.
Επίπεδο συνείδησης
2 Ελέγχει το επίπεδο συνείδησης. Τον πιάνει από τους ώμους, τον κουνάει ελαφρά και τον ρωτάει: «Είσαι καλά; Είσαι καλά;». Αν εκείνος δεν ανταποκριθεί, περνάει στο επόμενο στάδιο.
Κλήση για βοήθεια
3 Με τη χαρακτηριστική αυτή κίνηση ανάτασης του χεριού καλεί σε βοήθεια κάποιον από τους λουόμενους που βρίσκονται πλησιέστερα: «Χρειάζομαι βοήθεια, καθίστε δίπλα μου, μπορεί να σας χρειαστώ».
Ελεγχος αναπνοής
4 Ελέγχει τον αερισμό με τις αισθήσεις της, βάσει του τρίπτυχου «βλέπω, ακούω, αισθάνομαι». Βλέπει αν ο θώρακας κινείται, ακούει την αναπνοή, αισθάνεται τον σφυγμό. Παράλληλα κάνει έκταση αυχένα. Αν ο «πνιγόμενος» δεν ανταποκρίνεται, προχωράει στο επόμενο στάδιο.
Τηλέφωνο στο 166
5 Ζητά από τον λουόμενο, που είχε καλέσει νωρίτερα να σταθεί κοντά της, να καλέσει το 166 και προχωράει στο επόμενο στάδιο.
Πηγή ➤ ethnos
0 σχόλια :
Δημοσίευση σχολίου