...ξεφυλλίζοντας τις δεκάδες στήλες με τις αναφορές των νεκρών και εξαφανισθέντων οπλιτών και αξιωματικών προσπαθούσα να επισημάνω τις οικογενειακές και φιλικές αναμνήσεις, αναζητώντας την ηλιαχτίδα, που θα διέλυε το ιστορικό βόρβορο που με τυλίγει, νοιώθοντας έστω για μια στιγμή το Πνεύμα του «Μετώπου του 40»
Τέτοιες μέρες παρά την θλίψη και την κατήφεια το μυαλό ταξιδεύει σε άλλες εποχές που δυστυχώς γνωρίζουμε μόνο από τις αφηγήσεις και τα ιστορικά βιβλία.
Πριν από μέρες μου έπεσε στα χέρια, από την Διεύθυνση της Ιστορίας Στρατού τα αρχεία για τους νεκρούς 1940 – 1945 και ξεφυλλίζοντας τις δεκάδες στήλες με τις αναφορές των νεκρών και εξαφανισθέντων οπλιτών και αξιωματικών προσπαθούσα να επισημάνω τις οικογενειακές και φιλικές αναμνήσεις, αναζητώντας την ηλιαχτίδα, που θα διέλυε το ιστορικό βόρβορο που με τυλίγει, νοιώθοντας έστω για μια στιγμή το Πνεύμα του «Μετώπου του 40» και ειδικά την τελευταία εαρινή επίθεση των Ιταλών τον Μάρτη του 41, έξω από τη Κλεισούρα. Εκεί έπεσαν οι περισσότερες βόμβες κατά τον Β΄ΠΠ.
Το βλέμμα μου έπεσε στους νεκρούς Κρητικούς , εφέδρους Ανθυπολοχαγούς Σκυβαλάκη Δημήτριο από το Καμινάκι Λασιθίου, Ρασούλη Νικόλαο από Σίσσες και του Στρτη Μπογδάνου- Μπογδανίδη Κωσταντίνου από Μελέσες-Φιλίσια.
Η εαρινή επίθεση ή Πρίμα Βέρα «PRIMAVERA” ή Επίθεση των Ρόδων με αιχμή του δόρατος την Μεραρχία Πούλια ( Μελανοχίτωνες) και με συνολική δύναμη 14 Μεραρχίων συγκεντρώθηκαν από τις αρχές του Δεκέμβρη, σύμφωνα με προσωπική μαρτυρία του Μουσολίνη. Συνολικά 631.270 εμπειροπόλεμος στρατός, με 15.591 αυτοκίνητα και 83.072 μεταγωγικά , θέλησαν να πετύχουν μία νίκη στο αλβανικό μέτωπο πριν την επιβεβλημένη πλέον γερμανική εμπλοκή. Οι Ιταλικές ενέργειες εκτελούντο, με προσωπικές ενέργειες του Μουσολίνη που παρακολουθούσε και διεύθυνε σαν νέος Ξέρξης, από το Υψ. Κόμαριτ.
Όταν οι Ιταλοί ισοπέδωσαν τα υψώματα 731 και Ψάρι οι Έλληνες μαχητές οχυρωμένοι πίσω από τα πτώματα των συντρόφων τους συνέχισαν να αγωνίζονται της «ΚΕΙΝΩΝ ΡΗΜΑΣΙ ΠΕΙΘΟΜΕΝΟΙ».
Οι επιθετικές αυτές ενέργειες διήρκεσαν ως τις 20 Μαρτίου, αλλά απέτυχαν να απωθήσουν τους Έλληνες, κερδίζοντας περιορισμένες μόνο περιοχές, όπως βόρεια της Χειμάρρας και μικρές εκτάσεις περί το Μπεράτι , εντός της κεντρικής Αλβανίας. Έκτοτε και μέχρι τη γερμανική επίθεση στις 6 Απρ 1941 οι επιχειρήσεις αποκλιμακώθηκαν. Η σημαντικότερη μάχη της "ΕΑΡΙΝΗΣ ΕΠΙΘΕΣΗΣ" λοιπόν ήταν η μάχη του υψώματος 731, μπροστά από το ύψωμα Ψάρι. Νομίζω ότι σας τα είπα όλα για μια στιγμή πολύ μεγάλη με πανεθνική ενότητα όταν μόνο τα όπλα μιλούσαν. Ότι και να γράψω όμως δεν μου φθάνει τα λίγα τώρα είναι πολλά.
Μηνάς Ρασούλης
Ο Μηνάς Ρασούλης είναι Ταξίαρχος (ΤΘ) ε.α , Πρόεδρος Αποστράτων Αξιωματικών Νομού Ηρακλείου - Λασιθίου.
Πηγή ➤ cretalive.
.png)
.jpg)
0 σχόλια :
Δημοσίευση σχολίου